[OS] Onsen #minsoon

ให้ตายสิ

มินกยูกำลังเครียดหนัก ตอนแรกที่พี่ซูนยองชวนเที่ยวญี่ปุ่นก็ดีใจอยู่หรอก ตอนจองตั๋ว จัดกระเป๋า เดินเที่ยวก็ยังมีความสุขดี จนกระทั่งเดินเข้าที่พักแล้วพบว่า มันเป็นเรียวกัง พร้อม ออน เซ็น ส่วน ตัว ที่ ห้อง พัก! โอเคเขาเป็นชายหนุ่มเต็มตัว เพิ่งอายุยี่สิบปีไปหมาดๆ ไม่ควรจะมีอะไรต้องกลัว แต่นั่นดันเป็นปัญหาใหญ่ เพราะแฟนของเขา พี่ซูนยองน่ะ จ้องจะ เอ่อ จ้องจะงาบเขาอยู่ตั้งนานแล้วตั้งแต่ยังไม่สิบแปดเต็มด้วยซ้ำ พอเห็นรูปแบบห้องพักเท่านั้นแหละ มินกยูรู้เลยว่าทำไมพี่ซูนยองอมยิ้มกรุ้มกริ่มแปลกๆ มาตั้งแต่ที่บ้านแล้ว

คืนนี้เขาเสียตัวแน่นอน

เขาเลยเครียดอยู่แบบนี้ไง ยิ่งมืดลงก็ยิ่งเครียด ตอนนี้กินอาหารเย็นกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขากำลังอาบน้ำด้วยหัวใจสั่นระรัวด้วยความหวาดกลัวปนตื่นเต้น ก็พี่ซูนยองกำชับเขาให้อาบเร็วๆ จะได้อาบต่อ แล้วลงแช่น้ำด้วยกันน่ะสิ ลงแช่น้ำ คำนี้แหละที่สำคัญ ก็ลงแช่ออนเซ็นมันต้องเปลือยทั้งตัวใครๆ ก็รู้ และเขายังไม่เคยเห็นพี่ซูนยองเปลือยเลยสักครั้ง เอาตรงๆ ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยาก เอ่อ ไม่อยากมีอะไรกับแฟนตัวเองหรอกนะ อยากสิ อยากกอดพี่ซูนยองจะแย่แล้ว จินตนาการไว้หลายแบบเลยด้วย แต่ว่า ก็เขาไม่เคยนี่นา แล้วถูกจับลงมาในสถานการณ์ที่เป็นใจขนาดนี้ มันเลยรู้สึกไม่ปลอดภัยยังไงไม่รู้ เหมือนว่า พี่เขามีแผนอะไรบางอย่าง แล้วเวลาเดินเข้าไปในกับดักที่ถูกสร้างขึ้นมาดักจับโดยเฉพาะแบบนี้น่ะ มันน่ากลัวออกนี่นา!

ก๊อกๆๆ

“ย๊ากก!”

“มินกยูอา อาบนานไปแล้วนะ จะเสร็จรึยังเรา? พี่อยากรีบแช่น้ำแล้วนะ"

“อะ คะครับ จะเสร็จแล้วครับ"

“หื้มม จะเสร็จแล้วเหรอ ดีแล้ว พี่จะได้รีบอาบ รีบเสร็จบ้างเนอะ ฮึๆๆ"

ฮือ ช่วยด้วย

มินกยูอาบน้ำเสร็จก็ใส่ชุดยูกาตะเรียบร้อย ผูกผ้าคาดแน่นชนิดที่ว่าถ้าไม่กระชากออกก็ไม่หลุดแน่นอน ดะ เดี๋ยวสิ กระชากออกงั้นเหรอ พอคิดถึงตรงนี้ภาพพี่ซูนยองคร่อมทับเขา ใช้เข่ากดขาเขาไว้แล้วกระชากสายคาดออกอย่างรุนแรงก็ลอยเข้ามาในหัวทันทีจนต้องยกมือปิดหน้า สงบใจไว้สงบใจไว้! มินกยูท่องอย่างนั้นปลอบตัวเองแล้วเปิดประตูออกก่อนจะลมแทบจับเมื่อเห็นซูนยองนั่งอยู่บนฟูกในชุดยูกาตะ ทะ ที่น่าตกใจก็คือ คะคอเสื้อมัน ทะทำไมมันแหวกซะขนาดนั้น ทำไมพี่ซูนยองไม่ผูกผ้าคาดดีๆ!!

“อ่า เสร็จซักทีเจ้าเด็กน้อย มัวแต่ขัด มัวแต่ถูตรงไหนอยู่ล่ะหืม?”

“ขะขะขอโทษครับ"

“อืม ไม่เป็นไรหรอก"

พี่ซูนยองคนดีลุกขึ้นยืนช้าๆ เจ้าตัวรู้ดีว่าตอนนี้สาบเสื้อเปิดออกกว้างแค่ไหน สายตาของแฟนเด็กนั่นแหละเป็นเครื่องยืนยันอย่างดีว่าตอนนี้สภาพของเขา ล่อแหลมขนาดไหน แต่ถึงจะรู้อย่างนั้นเขาก็ทำเป็นไม่สนใจและไปอาบน้ำทันที แต่แหม ก็ห้องมันเล็ก แค่ซูนยองจะเดินไปห้องน้ำก็เลยต้องเผลอเบียดอกมินกยูไปนิดหน่อยเท่านั้นเอง นั่นทำให้ชายหนุ่มที่เพิ่งอายุขึ้นเลขสองแทบเป็นลม ซูนยองหยุดยืนอยู่หน้าห้องน้ำจนแน่ใจว่าอีกฝ่ายมองตนเองอยู่ก็ค่อยๆ ดึงผ้าคาดเอวออกและปล่อยให้เสื้อไหลลงจากไหล่ทั้งสองข้าง แต่ยังก่อน ไม่หลุดจนหมด แค่ถึงช่วงเอวเท่านั้น เขาหันมามองอีกฝ่าย ยิ้มนิดๆ แล้วเดินเข้าห้องน้ำไปโดยไม่ลืมยื่นแขนออกมาจากภายในเพื่อวางชุดยูกาตะไว้ด้านนอก

“มินกยูอา รอพี่อาบน้ำแป๊ปนึงนะ แล้วเดี๋ยวเราไปแช่น้ำกัน"

“คะ ครับ"

เพอร์เฟค

มินกยูนั่งกระสับกระส่ายอยู่บนฟูก หันมองบ่อออนเซ็นควันฉุยด้านนอกที หันมองประตูห้องน้ำที่มีเสียงฮัมเพลงดังออกมาเบาๆ ที เขากับพี่ซูนยองอยู่ด้วยกันมาสักพักแล้ว นั่นทำให้เขารู้ว่าอีกฝ่ายจงใจอาบน้ำช้าในวันนี้ แถมยังร้องเพลงอารมณ์ดีไปด้วยทั้งๆ ที่เขาร้อนรุ่มแทบตายแล้วอีก ใจร้ายจริงๆ แต่ในที่สุดซูนยองก็อาบเสร็จ ยังไม่วายแกล้งแฟนหนุ่มด้วยการโผล่ร่างท่อนบนเปลือยเปล่าออกมาจากห้องน้ำเพื่อหยิบยูกาตะอีกต่างหาก แต่มินกยูหันหลังหนีทันพอดีซูนยองเลยได้แต่แอบหัวเราะเบาๆ

“เอาล่ะ พร้อมแล้ว เราไปแช่กันดีกว่าปะมินกยู"

“คะ ครับ"

เมื่อก้าวออกมาที่ระเบียงมินกยูก็รู้สึกขนลุกซู่ทันที อากาศมันเย็นก็เรื่องหนึ่ง แต่ดวงตาประกายวิบวับของพี่ซูนยองที่จ้องมองเขานี่มัน- ให้ตายสิ! พี่ซูนยองคนดีนั่งลงบนขอบบ่อโดยจุ่มเท้าลงในน้ำแล้วส่งเสียงในลำคอเบาๆ นั่นทำให้มินกยูที่เป็นประสาทอยู่แล้วยิ่งสั่นหนักเข้าไปใหญ่ โดยเฉพาะตอนที่ซูนยองดึงผ้าคาดเอวแล้วแหวกคอเสื้อออกกว้าง

“มินกยูอา รู้มั้ยว่าเวลาจะแช่ออนเซ็นต้องทำอะไรก่อน?”

“คะ ครับ? ไม่รู้ครับ"

“ให้อาบน้ำร้อนก่อนน่ะ ร่างกายจะได้ค่อยๆ ปรับอุณหภูมิ แต่ถ้าไม่อาบก่อน ก็เอาน้ำร้อนจากในบ่อเนี่ย ลูบอก ลูบคอก่อนก็ได้นะ"

มินกยูยืนอ้าปากค้างเมื่อซูนยองวักน้ำจากบ่อขึ้นมาลูบที่อกเปลือยเปล่าของตนเอง สายตาของชายหนุ่มไม่รู้จะไปมองตรงไหนก่อน ใบหน้าของแฟนหนุ่มที่เริ่มขึ้นสีหน่อยๆ ดวงตาเรียวเล็กหลับพริ้ม กลุ่มผมสีดำสนิทที่ปลิวไสวไปตามลม ลำคอแดงเรื่อหรือแผ่นอกที่เปียกปอนไปด้วยน้ำ ทำยังไงดี ทำยังไงดีคิมมินกยูทำยังไงดี อยากทำอะไรสักอย่างแต่ไม่รู้จะทำอะไร ใครก็ได้ช่วยที

“มินกยูอา มานี่สิมา เดี๋ยวพี่ช่วย"

“อะ คะครับ"

ทันที่ที่ลงนั่งข้างกันมินกยูก็รู้สึกหายใจไม่ออกเมื่อมือของพี่ซูนยองจับสายคาดเอวของตน แล้วค่อยๆ ดึงออกอย่างเชื่องช้าโดยที่จ้องตาเขาไปด้วยพร้อมรอยยิ้มเล็กๆ กว่าสายคาดจะหลุดเขาก็แทบเป็นลมตาย มืออุ่นๆ ทาบลงที่หน้าอกแล้วค่อยๆ แหวกชายผ้าออกจากกัน มินกยูหลับตาปี๋เมื่อน้ำร้อนถูกราดลงมาบนอก ตามด้วยฝ่ามือของแฟนหนุ่มที่ลูบไล้ไปมาช้าๆ จงใจ เขาเชื่อว่า จงใจ ปัดป่ายผ่านยอดอกของเขาเบาๆ เหมือนกับไม่ได้ตั้งใจ ไม่ได้ตั้งใจแต่ดันใช้นิ้วโป้งขยี้เบาๆ ด้วยเนี่ยนะ!

“หลับตาทำไมครับ? หื้ม? มินกยู?”

“ปะปะเปล่าครับ"

“อืมม เหรอ"

“คะคะครับ"

“งั้น เราลงแช่กันเลยดีกว่านะ"

“คะครับ"

ชิบ มินกยูลืมตาขึ้นมาทันเห็นจังหวะที่พี่ซูนยองพาดยูกาตะไว้กับขอบบ่อ เห็นร่างกายเปลือยเปล่าของแฟนหนุ่มพอดี ใต้แสงไฟสีเหลือง ผิวของพี่ซูนยองดูนวลเนียนไปทั้งตัว ทั้งเอวที่ดูนิ่ม และสะโพก โอย สะโพก อวบ แน่นสุดๆ เขาดูหนังโป๊มาก็มาก แต่ไม่เคยเห็นระยะประชิดแบบนี้ แล้วยิ่งเป็นแฟนตัวเอง ช่วยด้วย ช่วยมินกยูด้วย พี่ซูนยองหันมามองเขาพร้อมรอยยิ้มที่ดูยังไงก็ไม่ใสซื่อแต่ทำเหมือนไร้เดียงสา

“อ้าว มินกยู ไม่ถอดชุดเหรอ? มา พี่ถอดให้นะ"

“มะไม่เป็น-”

“เราชักช้า พี่ทำให้ดีกว่านะ"

แล้วชุดของเขาก็ถูกถอดออก แต่ก็ไม่ได้รวดเร็วอะไรเท่าไหร่ มีจังหวะอืดอาดที่ทำให้เขาหายไม่ทั่วท้องได้เยอะแยะ ตั้งแต่มือที่ไล้ลงมาที่ต้นขา แล้วดึงชายผ้าออก แถมยังมาลูบโดนอะไรๆ ตรงหว่างขาเขาอีก แค่นี้เขาก็ค่อนข้าง พร้อมรบพอแล้ว พี่ซูนยองยังไม่วายแกล้งทำเป็นลื่นหินท่าไหนไม่รู้จนหน้าท้องมาถูกับอะไรๆ ของเขาอีก ทีนี้ล่ะ ตั้งตรงเลย แต่พี่ซูนยองก็ทำเป็นไม่เห็นแล้วลงไปนั่งในน้ำซะอย่างนั้น มินกยูจะทำอะไรได้นอกจากตามลงไปนั่งข้างๆ

“ฮืมม น้ำอุ่นจังเลย สบายเนอะมินกยูเนอะ"

“อะ อือ ครับ"

“มาเที่ยวครั้งนี้ชอบมั้ย?”

“ชะชอบครับ"

“อือ พี่ก็ชอบ ชอบอยู่กับมินกยูที่สุดเลยรู้มั้ย อยากอยู่ใกล้ๆ กับมินกยูตลอดเลย"

ใกล้ไปแล้วครับ!! มินกยูรู้สึกถึงต้นขาของพี่ซูนยองที่เริ่มเบียดเข้ามาใกล้ แถมยังพ่วงด้วยมือที่เลื้อยมาอยู่บนต้นขาเขา ลูบไปมาแถมยังแอบบีบหน่อยๆ แล้วไหลลงมาใกล้จุดอันตรายสุดขีดอีกต่างหาก แต่ตอนนี้มินกยูไม่มีอะไรจะเสียแล้ว พี่อยากจัดอะไรจัดมาเลย!

แล้วซูนยองก็จัดจริงๆ

“มินกยูอา อากาศหนาวเนอะ"

ไหนเมื่อกี๊บอกน้ำอุ่นดีไงครับ

“ขอกอดมินกยูหน่อยนะ"

มาแล้ว

พี่ซูนยองคนดีเคลื่อนกายจากนั่งข้างๆ มานั่งตัก ไม่ใช่นั่งตักธรรมดา แบบนี้เขาเรียกคร่อมตัก สองแขนโอบรอบคอมินกยู อกชิดอก สองขาคร่อมทับตัก และจังหวะสุดท้าย สะโพกแน่นๆ กดลงมาบนใจกลางลำตัวพอดิบพอดี มินกยูเงยหน้าขึ้นครางต่ำอย่างห้ามไม่ไหว สองมือจับที่เอวแฟนหนุ่มแล้วกดร่างอีกฝ่ายลงมาเบาๆ ตอนนี้อะไรก็ฉุดไม่อยู่แล้ว มินกยูเลยโยกสะโพกตนเองสวนขึ้นด้วย นั่นทำให้ซูนยองยิ้มอย่างพึงพอใจ

“อืมม มินกยูอา ตัวมินกยูอุ่นจังเลย พี่ชอบ"

“อ่ะ อา พะพี่ซูนยอง"

“โดยเฉพาะ ตรงเนี้ย"

เกินไป พี่ซูนยองถูสะโพกลงมาหนักๆ จนอารมณ์ของมินกยูแทบจะแตกกระจายเสียเดี๋ยวนั้นแต่ก็ยังห้ามตัวเองไว้ได้ จะแพ้แบบนี้ไม่ได้หรอกมินกยู! ซูนยองเห็นอย่างนั้นก็ยิ่งยิ้มกว้างขึ้นอีก มือขวาละจากลำคอลงไปใต้น้ำ เขี่ยที่ยอดอกของแฟนหนุ่มเบาๆ จนได้เสียงร้องผะแผ่วให้ได้ยิน

“มินกยู~ ชอบมั้ย"

“อะอืม ชอบครับ"

“แล้วแบบนี้ล่ะ ชอบมั้ย?”

“อะ อ๊ะ พะพี่ซูนยอง"

โดนสะโพกถูว่าสุดแล้ว พี่ซูนยองยังทำให้สุดมากกว่าด้วยฝ่ามือทั้งสองข้างที่รวบกำอย่างรวดเร็ว ไม่พอ ยังรูดขึ้นลงช้าๆ พร้อมกลั่นแกล้งส่วนปลายทั้งรอยยิ้มอีก มินกยูปรือตามองแฟนหนุ่มด้วยความรู้สึกหลากหลายก่อนจะถูกซูนยองจูบปิดปาก ตอนนี้ตัวมินกยูร้อนไปหมด ทั้งด้านใน ทั้งด้านนอก ซูนยองละมือด้านหนึ่งจากส่วนสำคัญไปบีบสะโพกมินกยูเบาๆ อย่างหยอกล้อ

“ฮื้ออ พะพี่ซูน พี่ซูนยอง"

“ว่าไงหื้ม? เด็กดีของพี่ จะเอาอะไรไหนบอกพี่สิครับ"

“ผะผม พี่ซูนยองอะ"

“อยากได้อะไร หื้ม?”

“ระเร็วกว่านี้อะ อ๊า พี่ อื๊อออ"

“อ่า เมื่อกี๊ตอนอาบน้ำล่ะเสร็จช้า แต่ตอนนี้ เสร็จเร็วเชียวนะคนดี"

“อะ ฮื้ออ พะพี่"

คงเพราะถูกกลั่นแกล้งมาตั้งแต่ตอนอยู่ในห้องนั่นแหละ มินกยูค่อยผ่อนคลายลงเมื่อได้ปลดปล่อย แต่ซูนยองก็ไม่หยุดแค่นั้น เขาดึงมือแฟนหนุ่มให้มาจับสะโพกตนเอง และจากตรงนั้นมินกยูก็รู้หน้าที่พอที่จะทำเองต่อ ซูนยองเงยหน้าขึ้นหลับตาอย่างพึงพอใจก่อนจะต้องขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อมืออีกข้างของมินกยูจับเข้าที่เดียวกับที่เมื่อกี๊เขาเพิ่งรังแกอีกฝ่ายไป

“อะ อามินกยูอ่า"

“ชอบมั้ยครับ พี่ซูนยอง?”

“อืม แรงอีกสิ อ่า แบบนั้นแหละ"

แต่ไม่ได้ ซูนยองไม่อยากเสียเวลาอีกแล้ว เขาดึงมือมินกยูไปด้านหลังกว่าเดิม สอดเข้าไปในที่ลึกกว่าเก่า และมินกยูคนเก่งก็จัดการต่อทันที ซูนยองซบหน้าลงกับไหล่อุ่นแล้วร้องครวญครางเสียงแผ่วขณะที่โยกสะโพกขึ้นลง ความแน่นตึงทำให้ซูนยองสุขแทบบ้าจนทนไม่ไหว มินกยูมองสะโพกขาวที่ขยับขึ้นลงสวนกับปลายนิ้วของตนเองด้วยใบหน้าร้อนวูบวาบก่อนที่จะถูกดึงมือออกและส่วนกลางลำตัวจะถูกปลุกปั่นขึ้นมาอีกครั้ง

“พร้อมมั้ย คนดีของพี่"

“พะพร้อมครับ"

“พี่ขอนะ"

“ครับอ่ะ อะ-”

ร้อน ร้อนซะยิ่งกว่าน้ำในบ่อ ภายในร่างกายของซูนยองร้อนจนหลอมละลาย มินกยูหลับตาพริ้มแล้วถอนหายใจยาวในขณะที่ซูนยองค่อยๆ กดสะโพกลงช้าๆ นี่ไม่ใช่แค่ครั้งแรกของมินกยูหรอก แต่เป็นครั้งแรกของเขาเหมือนกัน ออกจะเจ็บอยู่นิดหน่อย แต่ซูนยองไม่สนใจ เพราะความสุขมันมากกว่ามาก เมื่อปรับสภาพได้ซูนยองก็ค่อยเพิ่มความเร็วมากขึ้น ทุกจังหวะที่เติมเต็มเข้ามาเหมือนภายในของซูนยองจะสั่นระรัวมากยิ่งขึ้น จนกระทั่งฝ่ามือของมินกยูอยู่ที่เอวและอีกฝ่ายกระแทกสวนขึ้นมา ซูนยองรู้สึกเหมือนคล้ายหน้ามืดจะเป็นลม ดาวพร่างพรายเต็มฟ้าไปหมด พายุปั่นป่วนในร่างกายหมุนเร็วขึ้นตามจังหวะที่อีกฝ่ายส่งเข้ามา

จนในที่สุดทุกอย่างก็แตกระเบิด และค่อยๆ สงบลง

ทั้งซูนยองและมินกยูหอบหายใจหนัก สองแขนกอดกันไว้แน่น อบอุ่นไปทั้งกาย ทั้งใจ มินกยูจูบกลุ่มผมสีดำที่ซุกอยู่ที่ไหล่ตัวเองเบาๆ สองมือลูบแผ่นหลังซูนยองแล้วค่อยซบหน้าลงบนไหล่อีกฝ่ายด้วยความเหนื่อยอ่อน ซูนยองจูบที่ไหล่มินกยูเบาๆ รู้สึกเต็มอิ่มจนอดยิ้มออกมาไม่ได้

“มินกยูอา"

“ครับ?”

“รักนะครับคนดี"

“รักเหมือนกันครับ"

“ตอนนี้.. มินกยูก็เป็นของพี่แล้วสิ"

“พี่ก็เป็นของผมเหมือนกัน"

“อืม ครั้งนี้ก็แค่นี้ก่อนละกันเนอะ"

“ครั้งหน้าพี่ไม่หยุดแค่นี้นะครับ"